Dolnośląskie Centrum Informacji Kulturalnej

W lutym 1991 panowie z Raz Dwa Trzy weszli do studia, żeby zarejestrować pierwszą płytę "Jestem Polakiem". Oprócz piosenek festiwalowych znalazło się na niej kilka nowych kompozycji: "Policjanci w Chicago niszczą stare gazety", "Każdy ma tyle", "Ona idzie". Mimo że płyta została nagrana nikt nie chciał jej wydać, dopiero Polskie Nagrania zdecydowały się wydać 1000 czarnych płyt i 3000 kaset, które nie sprzedawały się zbyt dobrze. Do zespołu dołączył kuzyn Adama - Marek Nowak, a chłopaków przed zapomnieniem ratowały koncerty i nagrania telewizyjne.

Wszystko się zmieniło w momencie, gdy zespół w roku 1992 wystąpił na festiwalu w Jarocinie. Pojawiły się kolejne propozycje występów, a w rok później ukazała się nowa płyta Raz Dwa Trzy - "To ja". Płyta zebrała dobre recenzje, została także doceniona przez innych muzyków (między innymi pozytywnie wypowiadał się o niej Wojciech Waglewski). Mimo że zespół przechodził wówczas kryzys, żaden z muzyków nie zwątpił we wspólne przedsięwzięcie. Powstał wówczas między innymi utwór "Ja doczekam (W wielkim mieście)", który stał się wkrótce jednym z najbardziej znanych w repertuarze Raz Dwa Trzy. Kolejny to "Cztery", na którym znalazły się takie przeboje jak: "Nikt nikogo (I tak warto żyć)", "Żyjemy w kraju" czy "Pod niebem".

Do 1995 roku ich menedżerem była Martyna Jakubowicz, zespół zaś w tym czasie głównie skupiał się na działalności koncertowej. Rok później premierę miała płyta "Sufit". Odważnym pomysłem było sięgniecie po piosenki Agnieszki Osieckiej, które ukazały się po płytach "Niecud" i "Muzyka z talerzyka". "Osiecka" czyli album "Czy te oczy mogą kłamać" okazał się strzałem w dziesiątkę - płyta spotkała się z ogromnym uznaniem publiczności i pozwoliła na przypomnienie przepięknych tekstów autorki, jak "Oczy tej małej" czy "Miasteczko Bełz". W roku 2003 ukazała się płyta "Trudno nie wierzyć w nic" zaś w cztery lata później panowie sięgnęli po dokonania Wojciecha Młynarskiego.