10 mar 2010 – 11 kwi 2010, , Muzeum Narodowe, pl. Powstańców Warszawy 5, wystawa
"Thanatos polski" - rzeźba poświęcona zmarłym członkom Teatru Laboratorium, "Trawa tylko trwa" - praca złożona z 12 skrzyń wypełnionych torfem i "rosnącym" w nich drutem kolczastym - to niektóre z obiektów wybranych na najnowszą wystawę Krzysztofa M. Bednarskiego. Pokazane zostaną najważniejsze prace artysty, które poprzez specjalną aranżację odsłaniają przed odbiorcami zupełnie nowe znaczenia.
Artystyczną biografię Krzysztofa M. Bednarskiego otwiera „Portret totalny Karola Marksa” - praca dyplomowa wykonana w 1978 roku. Wtedy „Portret” był ironiczną odpowiedzią na apel jednego z profesorów o sztukę zaangażowaną: „Gipsowe multiple głowy Marksa (…) zalegały rusztowanie w otoczeniu fotograficznej dokumentacji jego pomników, kwestionując swą ilością i banałem sens ciągnięcia tego dalej”. Pokazywany we Wrocławiu zestaw rzeźb w brązie powstał na bazie tamtej pracy. Zwielokrotniona głowa Marksa jest bazą kilku kolumn, które w ironiczny sposób można interpretować jako kolumny świątyni cywilizacji. Z drugiej strony posłużyła też artyście do stworzenia „Kolumny Karola Marksa - Ptaszarni”. To rzeźba, która powinna stać na zewnątrz, żeby umożliwić zamieszkanie ptakom – tłumaczy Krzysztof M. Bednarski. „Ptaki same mi podsunęły ten pomysł. Kiedy te kolumny stały w odlewni, jaskółki zrobiły sobie na nich gniazda. Postanowiłem ułatwić im zamieszkanie i wyciąłem specjalne otwory”. Jedną z ważniejszych prac na wystawie jest „Thanatos polski” - rzeźba wykonana z znalezionych fragmentów gałęzi, drewna, kawałka łodzi i dedykowana zmarłym w krótkich odstępach czasu członkom Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego, z którym Bednarski współpracował w latach 1976-1981. Pokazany też zostanie cykl „Vision&Prayer” oparty na wizualnej poezji Dylana Thomasa oraz praca zatytułowana „Trawa, tylko trawa”. To 12 skrzyń wypełnionych torfem, w których „zasadzono” ponad 1800 m drutu. Z daleka wydaje się, że jest to trawa, ale po podejściu widać, że to „cierpiąca” trawa. Ta praca ma oddziaływać nie tylko poprzez wzrok, ale również węch - podgrzewany specjalnymi lampami torf potęguje ten efekt.
Na wystawie można będzie zobaczyć także słynną marmurową rzeźbę „Victoria-Victoria” z 1983 roku przedstawiającą dłoń w geście V z uciętymi palcami oraz „L’orto dei frutti dimenticati” pracę wykonaną z drewnianych ram, szkła i plastikowych opakowań po owocach. Jedną z sal artysta chce poświęcić pracy odwołującej się do rodzinnych mitologii, zatytułowanej „Dom mojego ojca”. W sumie na wystawie pokazanych zostanie prawie 30 obiektów, które zdaniem artysty będą tworzyły jedną całość, odwoływały się do siebie, wchodziły w kontekst ujawniający ich nowe znaczenia. (A. Kowalów)
KRZYSZTOF M. BEDNARSKI. Urodzony w 1953 roku. Dyplom uzyskał w 1978 roku w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Mieszka i pracuje w Rzymie i w Warszawie. Rzeźbiarz, autor instalacji, video, plakatów. Korzysta zarówno z tradycyjnych materiałów rzeźbiarskich (brąz, gips, marmur), jak przedmiotów znalezionych (np. kadłub jachtu – Moby Dick) czy efektów naturalnych (światło, cienie). We wczesnych pracach odnosił się do propagandy komunistycznej (Portret totalny Karola Marksa, 1978) oraz sytuacji społeczno-politycznej (Victoria-Victoria, 1983). Autor złożonych i wielowątkowych serii prac i instalacji, w których często nawiązuje do wątków literackich ("Vision & Prayer" after Dylan Thomas, 1988-1990, Unsichtbar, 1994). Autor pomnika Federico Felliniego w Rimini (1994) oraz nagrobka Krzysztofa Kieślowskiego (1997) na Starych Powązkach w Warszawie. Laureat Nagrody im. Katarzyny Kobro (2004).
Muzeum Narodowe we Wrocławiu, sale wystaw czasowych
Wcześniej o godz. 17.00 (8.03.2010) zapraszamy na promocję ksiązki Maryli Sitkowskiej "Krzysztof M. Bednarski. Pasaż przez sztukę" - kawiarnia muzealna
