5 lip 2010 – 26 wrz 2010, , Muzeum Narodowe, pl. Powstańców Warszawy 5, wystawa
Do czego służyły szklane żelazka, co prasowano nagrzewanymi nożyczkami, jak wyglądała „kosmiczna” pralka firmy „Elektrolux” – to niektóre z pytań, na które można będzie odpowiedzieć po obejrzeniu tej wystawy. Atrakcją będą, zrekonstruowane na potrzeby ekspozycji, dawna pracownia krawiecka i kuchnia.
Najstarszymi obiektami będą dwa XVII-wieczne żelazka ze zbiorów własnych Muzeum (pochodzące z 1665 i 1680), wykonane na Śląsku, prawdopodobnie we wrocławskich warsztatach. To wielka atrakcja, ponieważ żelazek z tego okresu zachowało się w Europie zaledwie kilkanaście. Początkowo żelazko stosowane było tylko w krawiectwie, dlatego na wystawie odtworzona zostanie dawna pracownia krawiecka z typowym wyposażeniem między innymi ciężkimi 7-kilowymi żelazkami, sprzętem do prasowania plisowanych spódnic czy koronek. W zaaranżowanej pracowni wystawione zostaną również dawne stroje, maszyny do szycia, przyborniki. Zwiedzający będą mieli także okazję zobaczyć, jaki wpływ na żelazko miał postęp techniczny (żelazka na duszę, gaz, spirytus, benzynę, prąd).
Część dotyczącą sprzętów do prania rozpoczną mające średniowieczny rodowód kijanki, a zakończą najnowocześniejsze pralki automatyczne. Pokazane zostaną bardzo ciekawe tary do prania – szklana, marmurowa, porcelanowa i mechaniczna tara kołyskowa, a także luksusowa prasa do serwet. Ciekawostką będzie prezentacja wczesnych pralek mechanicznych poruszanych ręcznie. Nie zabraknie słynnej „Frani” z lat 70. XX w. , a także „kosmicznej” pralki „Elektrolux” z XX-lecia międzywojennego, ogrzewanej gazem i napędzanej prądem. Celom edukacyjnym służyć będzie rekonstrukcja XIX-wiecznej kuchni –miejsca, gdzie kiedyś prano i prasowano.
Kurator: Tadeusz Fercowicz
