6 sie 2010 – 30 paź 2010, , Dolnośląskie Centrum Fotografii OKiS, Domek Romański, pl. bpa Nankiera, wystawa
Na wystawie prezentowanych będzie kilkadziesiąt prac artysty – gwasze, rysunki, grafiki, szkice, fotografie. Na ekspozycji można będzie zobaczyć dzieła z rożnych etapów twórczości, które powstały w latach 1969-2009. Jest to więc znakomita okazja byś prześledzić drogę twórczą jednego z najciekawszych polskich artystów.
W związku z tym, iż wystawa odbędzie się w Dolnośląskim Centrum Fotografii, położony będzie nacisk na eksponowanie fotografii. Będzie to próba odpowiedzi na pytanie – jaką rolę może spełniać to medium w sztuce współczesnej?
Jan Tarasin zaczął interesować się fotografią na początku lat 70-tych XX w. Z jednej strony medium to było dla artysty nie tyle nie celem, lecz środkiem stanowiącym bazę wyjściową do powstawania obrazów graficznych (głównie serigrafii).
Na wrocławskiej ekspozycji będzie można prześledzić proces powstawania dzieł mistrza, bowiem obok grafik pojawią się fotografie, które posłużyły artyście jako swojego rodzaju szkice do ich stworzenia. Doskonałym tego przykładem będą m.in. prace z cykli: Plaża, Podwórko. Trzeba jednak zaznaczyć, że z drugiej strony Jan Tarasin stworzył również fotografie, które bez wątpienia można uznać za autonomiczne dzieła sztuki, choć początkowo nie było to zamysłem autora. W latach 90-tych niektóre z wykonanych wcześniej fotografii były cytowane w obrazach olejnych artysty. Pierwszy raz kilkadziesiąt swoich fotografii Jan Tarasin pokazał w 1995 roku w warszawskiej Zachęcie podczas wystawy retrospektywnej. Jan Tarasin (ur. 11 września 1926 w Kaliszu, zm. 8 sierpnia 2009 w Aninie koło Warszawy) - polski malarz, grafik, rysownik, fotograf, eseista, filozof, profesor ASP w Warszawie. Był artystą wyjątkowym. Stworzył własne uniwersum znaczeń, indywidualny znak malarski. Jest znakomitością plastyczną na skalę światową i jednym z najwybitniejszych intelektualistów w świecie artystycznym.
Studiował na ASP w Krakowie (1946-1951) w pracowniach malarstwa prof. Zygmunta Rudnickiego, Zbigniewa Pronaszki i Wacława Taranczewskiego oraz w pracowniach grafiki prof. Andrzeja Jurkiewicza i Konrada Srzednickiego. W latach 1963-67 był pedagogiem na Wydziale Architektury Wnętrz tej uczelni. Od 1962 r. członek Grupy Krakowskiej W 1967 roku przeniósł się do Warszawy. Pracę pedagogiczną podjął ponownie w 1974 roku, obejmując Pracownię Malarstwa warszawskiej ASP (przejął schedę po Aleksandrze Kobzdeju). W 1985 roku mianowany został profesorem nadzwyczajnym. W roku 1987 objął stanowisko rektora warszawskiej ASP, które sprawował do 1990 roku. W latach 1974-1982 wydawał autorskie Zeszyty z serigrafiami, fotografiami oraz eseistycznymi komentarzami na temat sztuki i twórczości.
Jego prace znajdują się w najważniejszych muzeach i galeriach świata oraz w licznych kolekcjach prywatnych.
Prace które zaprezentowane zostaną na wystawie pochodzą z kolekcji prywatnych.
Wernisaż odbędzie się 6 sierpnia o godz. 17.00.
