Wydawnictwa

  • Miesięcznik ODRA

    Miesięcznik ODRA

    Odra miesięcznik wydawany przez Bibliotekę Narodową i Ośrodek Kultury
    i Sztuki we Wrocławiu. Ukazuje się od 1961 roku. W latach 70. pismo zaskarbiło sobie uznanie odkrywaniem „białych plam” najnowszej historii (przez m.in. K. Moczarskiego, H. Krall), tocząc często boje z cenzurą; obecnie kontynuuje zainteresowanie różnymi meandrami historii XX wieku.
    Więcej na stronie: www.odra.okis.pl

    cena promocyjna 8 zł

  • Kwartalnik „NOTATNIK TEATRALNY”

    Kwartalnik „NOTATNIK TEATRALNY”

    Pismo poświęcone polskiemu teatrowi współczesnemu. Proponuje spojrzenia na teatr niejako z drugiej strony rampy – z punktu widzenia jego twórców. Stąd najważniejsze miejsce zajmują w nim teksty teatralnych praktyków. Poza manifestami, wypowiedziami autorskimi, komentarzami, listami pismo drukuje obszerne wywiady i niezwykle cenne dokumenty pracy: stenogramy z prób, zdjęcia, notatki, szkice itp. Materiały tego typu Notatnik konfrontuje
    z krytycznymi ujęciami dorobku twórców, dziełami których się zajmuje. Kolejne numery pisma, często ukazujące się z podwójną numeracją, przynoszą zwykle monograficzne opracowanie wybranego tematu.
    Wydawcy: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Instytut Książki
    Cena 36 zł

  • ŁARYSA KADYROWA. SZCZĘŚLIWA SAMOTNOŚĆ AKTORKI. Ałła Pidłużna (2012)

    ŁARYSA KADYROWA. SZCZĘŚLIWA SAMOTNOŚĆ AKTORKI. Ałła Pidłużna (2012) Kiedy w monodramie „Stara kobieta wysiaduje” głosem nie znoszącym sprzeciwu krzyczy: Cukrrru, cukrrru!, wydaje się, że to żądanie skierowane jest do wszystkich. Także do krytyków, tak, tak! Ukraińska aktorka Łarysa Kadyrowa to postać charyzmatyczna i człowiek instytucja – profesor Narodowej Akademii Muzycznej, pomysłodawczyni, dyrektorka i w ogóle spiritus movens dwóch festiwali teatralnych (monodramów aktorek „Maria” i sztuk antycznych „Bosforskie agony”), prezydent ukraińskiej sekcji Międzynarodowego Instytutu Teatru, artystka, ale i teatralny Mag. Kto zetknął się z jej sztuką aktorską, poznał jej moc. Ona nie gra jakichś tam ról, tylko całą sobą odsłania przed nami osobowość swoich bohaterek. Za tymi aktami „całkowitego ofiarowania się” na scenie stoją nie tylko jej talenty i maestria warsztatowa, ale nade wszystko refleksja – pogłębiony program estetyczny i światopogląd, który w aktywności artystycznej każe jej podkreślić misję etyczną: poprzez sztukę doskonalić własne i cudze człowieczeństwo. Gdy przeczytacie tę skromną książeczkę w języku polskim i ukraińskim, jeszcze mocniej przekonacie się, że „pocukrowane” zachwyty, to jedyna waluta, jaką można się jej zrewanżować.

    Więcej ŁARYSA KADYROWA. SZCZĘŚLIWA SAMOTNOŚĆ AKTORKI. Ałła Pidłużna (2012)

  • MILKA ZIMKOVÁ. AKTORKA SŁOWACKA. Miloš Mistrík (2011)

    MILKA ZIMKOVÁ. AKTORKA SŁOWACKA. Miloš Mistrík (2011) Książeczka przynosi wzbogacony anegdotami, lecz w istocie „akademicki”, portret Milki Zimkovej, jednej ze znakomitości teatru, kina, a także literatury współczesnej Słowacji. Autor nie bez szczypty humoru prezentuje tzw. warunki aktorskie artystki oraz drogę, jaką przebyła z małej podgórskiej wioski na deski wielkomiejskich scen, rozliczne talenty i uzdolnienia szlifując poprzez zdobycie wykształcenia i doświadczenia zawodowego, entuzjazm i upór w pracy. W porządku chronologicznym omawia kolejne etapy jej twórczej kariery i analizuje dokonania artystyczne, włączającprzy tym w pole uwagi ich tło historyczne - przemiany życia społeczno-politycznego na Słowacji w ostatnich latach oraz tradycje obecności kobiet w teatrze słowackim od XIX w. Z tej opowieści, analiz i przywołań kontekstu wyłania się wizerunek dynamicznej indywidualistki o skrystalizowanym światopoglądzie filozoficznym, pełnej empatii i świadomej humanistycznego posłannictwa sztuk, która - zakochana w rodzimej lokalności – jest przy tym wierna prymarnym wartościom ogólnoludzkim i potrafi się za nimi bezkompromisowo opowiadać w praktyce estetycznej i nie tylko.

  • WROCŁAWSKIE ROZMOWY CZY TEATR JEDNEGO AKTORA JEST TEATREM UBOGIM? (2011)

    WROCŁAWSKIE ROZMOWY CZY TEATR JEDNEGO AKTORA JEST TEATREM UBOGIM? (2011) Minęło pół wieku od chwili, kiedy Ludwik Flaszen użył formuły „teatr jednego aktora” w stosunku do teatru jednoosobowego Wojciecha Siemiona. Nazwa ta stała się zawołaniem
    całego ruchu, zorganizowanego wokół festiwali teatrów jednego aktora we Wrocławiu i Toruniu. Flaszen nie tylko nowe zjawisko nazwał, ale zdefiniował jego poetykę. Jego obserwacje i intuicje, czym jest, a czym nie jest teatr jednego aktora, stały się punktem wyjścia do rozmowy, jaką we Wrocławiu podczas festiwalu w roku 2010 toczyli krytycy i badacze teatru. Plon tej rozmowy, uzupełniony o wypowiedzi ponad 50 twórców i krytyków związanych z ruchem teatrów jednego,
    przynosi ta książka, która zapewne znacznie wzbogaci wiedzę o teatrze jednego aktora. Pomysłodawcami sesji i tej publikacji są Wiesław Geras i Tomasz Miłkowski.

Kolejne strony z wydawnictwami

  1. 1,
  2. 2,
  3. 3

Drukuj

Kalendarz wydarzeń

Listopad 2017
Ni Po Wt Śr Cz Pi So
29 30 31 01 02 03 04
05 06 07 08 09 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 01 02

Nawigacja po miesiącach


 


 

Wyszukiwarka