Wydawnictwa
-
BIRUTE MAR. BEZ MASKI. Lucija Armonaite (2011)
Kolejny tomik serii zawiera barwny, ale pisany z akademickim pietyzmem wobec faktografii, życiorys artystyczny wybitnej monodramistki litewskiej – Birute Marcinkevićiute Mar. Curriculum vitae aktorki prezentowane jest w dwóch dopełniających się perspektywach: obiektywizującej narracji dziennikarki – krytyka teatralnego oraz subiektywnych wyznań „raptularzowych” i okruchów liryki autorstwa samej Birute Mar. W Polsce tę niezwykłą osobowość litewskiego Teatru Jednego Aktora poznaliśmy na WROSTJA dopiero w 2000 roku. Zaczęło się od powalających wręcz Słów na piasku wg Radosnych dni Samuela Becketta. Potem przyszedł Kochanek i Antygona – Birute Mar bowiem, na zaproszenie WROSTJA, gościła w Polsce kilkakrotnie, prezentując swoje monodramy we Wrocławiu, Warszawie, Legnicy i Toruniu.
Nasza skromna książeczka pokazuje portret Biruty dla większości zaskakujący. Otwiera ją wiersz artystki opatrzony jakże znaczącym tytułem Autobiografia; poznamy wiele twarzy monodramistki. Tomik jest pierwszą publikacją w serii poświęconą aktorce zagranicznej. Po raz pierwszy także Czarna książeczka z Hamletem ukazuje się w trzech wersjach językowych – po polsku, litewsku i angielsku. -
TADEUSZ ŁOMNICKI. O SZTUCE MONODRAMU TADEUSZA ŁOMNICKIEGO. Jolanta Betkowska (2011)
„Zbliża się dwadzieścia lat od śmierci wielkiego aktora, a dotąd nikt nie pokusił się o monografię jego twórczości. Wprawdzie monodramy Łomnickiego to ledwie nieliczne, brylantowe błyski w całym pejzażu scenicznych dokonań artysty – ale jakiejż klasy! Niczym w soczewce skupiają i może tym wyraziściej oddają siły i środki jego aktorskiego dzieła” – tak w eseju poprzedzającym monografię sztuki monodramu Tadeusza Łomnickiego pióra Jolanty Betkowskiej problem zauważa Andrzej Żurowski.
Autorka podjęła próbę opisu 11-minutowego monodramu „wyjętego” z Lira Edwarda Bona, którą zarejestrowała TVP. Betkowska zrobiła to arcyciekawie i choćby to jest pretekstem, żeby po nią sięgnąć. Jest też opisana, oczywiście, genialna wręcz aktorsko Ostatnia taśma Samuela Becketta przygotowana na scenie warszawskiego Teatru Studio w roku 1985 oraz Ja, Feurebach Tankreda Dorsta w Teatrze Dramatycznym w 1988.
-
TEATR JEDNEGO AKTORA DANUTY MICHAŁOWSKIEJ. Jacek Popiel (2010)
JJej życie to gotowy scenariusz filmowy. Jej teatr jednego aktora w naturalny sposób wyłania się z legendarnego Teatru Rapsodycznego Mieczysława Kotlarczyka. Jej największa siła tkwi w umiejętności znalezienia tonu, dźwięku i nastroju dla każdego wypowiadanego słowa.
Autor Jacek Popiel z precyzją chirurga pokazuje nam subtelne przejście aktorki do nowej formy – teatru jednego aktora i zdobywanie wszystkich przyczółków, by w nim poczuć się pewnie. -
SZUKANIE MONOLOGU. O TEATRZE IRENY JUN, Ewa Bułhak (2010)
Są aktorzy, dla których teatr jednego aktora jest misją. Dla Ireny Jun też zawsze był i jest ważnym elementem jej osobowości i artystycznej ekspresji. Wśród wielu możliwości prawdziwych twórczych przygód, m.in. z autorskim teatrze Józefa Szajny, pracy dydaktycznej monodram od zawsze do dziś był dla niej bliską sercu i aktorskiemu temperamentowi formą. Ewa Bułhak przybliża nam właśnie ten portret aktorki.
"Irenę Jun znam od 1986 roku. Ta, pełna podziwu z mojej strony znajomość przerodziła się w serdeczną przyjaźń, a nawet współpracę (...)
W czasie wspólnych wakacyjnych wypadów - nad Bug lub na ukochaną przez Irenę Suwalszczyznę - rozmawiamy wiele o Jej projektach artystycznych. Kiedy wraca z nad jeziora, mówi wiersze. To dla niej równie naturalne jak oddech." Ewa Bułhak -
TEATR SIEMION, Tomasz Miłkowski
Pierwsza z książeczek poświęconych wybitnym polskim i zagranicznym aktorom uprawiającym sztukę monodramu. Wojciech Siemion jest w tej galerii Mistrzów gatunku osobą wyjątkową.
Dokładnie od jego monodramu „Wieża malowana” w roku 1959 otworzyła się w Polsce historia tego gatunku. Książka Tomasza Miłkowskiego przygotowana została z niezwykłym pietyzmem, ale nie na kolanach.
CZARNA KSIĄŻECZKA Z HAMLETEM to seria wydawnicza poświęcona ruchowi teatrów jednego aktora wydawana przez Wrocławskie Towarzystwo Przyjaciół Teatru przy wsparciu Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu.
